نگات قشنگه ولیکن یه کم عجیب و مبهمه

 من از کجا شروع کنم دوست دارم یه عالمه.

 منو گذاشتی و بازم یه بار دیگه رفتی سفر

نمی دونم شاید سفر برای دردات مرحمه.

هوای رفتن که کنی واسه تو فرقی نداره

اما به جون اون چشات مرگ گلای مریمه.

می پرسم از چشمای تو ممکنه اینجا بمونی

می خندی وجواب میدی رفتن من مسلمه.

برو ... برو به خاطر خودت .اما به من یه قول بده

هر جای دنیا که بری دیگه نشو مال همه.

رسم که لحظه ی سفر یادگاری به هم میدن

قشنگ ترین هدیه ی تو تو قلب من یه مش غمه.

شاید اینو بهم دادی که همیشه باهام باشه

حق با تو ی .تو راس میگی .غمت همیشه پیشمه .

دیدی گلا شب که می شه اشکاشونو رو می کنن؟

 یادت باشه چشم منم همیشه غرق شبنمه.

تو می ریو اسم منو از رو دلت خط می زنی

اسم قشنگ تو ولی همیشه هر جا یادمه .

چشمای روشنت یه کم کاشکی هوای منو داشت

تنها توقعم فقط یه بار منو بوسیدنه

         رضا

 بس که ای دل نابسامانی بــس است

 کافرم. دیگر مسلمانی بس است

  بعد از این با بی کسی سر می کنم

 آنچه در دل داشتم رو می کنم

 نیستم از مردم خنجر به دست

  بت پرستم بت پرستم بــــــت پرست.

 می روم شاید حال شما بهتر شود .

 می گذارم با خیالت روزگارم سر شود .

 از چه می ترسی؟

 برو دیوانگی های مرا آنچنان فریاد کن تا گوش عالم کر شود.

 می روم...

 دیگر نمی خواهم برای هیچ کس حالت غمگین چشمانم ملال آور شود.

 باید این بازنده ی هر بار -جان عاشقم- تا به کی

 بازیچه ی این دست بازیگر دیگر شود.

 ماندنم بیهوده است...

 امکان ندارد هیچ وقت این من دیرین من یک آدم دیگر شود

 همیشه خسته از روزای برفی

 عشق پریشون شده ی سه حرفی

 گفته بودم اگر دلت گرفتس

 کنج دلم جا واسه ی دلت هست

  شاید دلت خواست و پات نیومد

 یا شایدم دلت باهات نیومد

 هر چی که بود بزار که گفته باشم

  هر جا که هست دلت منم باهاشم

 گفته باشم هنوزم اگه دلت گرفتس

 بیا که کنج قلبم جا واسه دلت هست

 حالا که تقویم من زمستوناش زیاده

 تو کوچه های سردش همیشه برف و باده

  باید بیای ببینم بهار خنده هاتو

  بیا بزار تموم شه روزای برفی با تو .

چقدر سخته .

تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید

و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد

زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی

                    حس کنی هنوزم دوسش داری.

چقدر سخته.

 دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی  که

یه بار زیر آواره غرورش همه ی وجودت له شده.

چقدر سخته.

 تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما

وقتی که دیدیش هیچی به جز سلام نتونی بگی.

چقدر سخته.

 وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه

اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری .

چقدر سخته.

 گل آرزو هاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی

 و اونوقت آروم زیر لب بگی

گل من باغچه ی نو مبارک.

 سلام به همه ی دوستای خوووووووووووبم

 خوبیـــــــــــــــــــــــد؟ 

من که خیلی خوبم بهتر از این نمی شـــــــــــــــــــــــم

 یه خبر ویژه براتون دارما

فضولیا گل کرد

 حولم نکنید الان می گم بهتون

 خوب دیگه چه خبر

باشه بابا  چرا می زنید ؟

 فعلا این عکسو نگا کنید تا خبر

 خوب  قشنگ بوووود؟

 این پسره منم این دختره هم اونی که می خوام خبر در موردش بدم

 حالا  به افتخار ما دوتا

 همگی  دســــــــــــــــت

حالا رقــــــــــــــــــــــــــــــــص

 بریم سراغ خبر 

موافقید؟

پس برید تو ادامه مطلب بخونید دیگه

 یادمه اولین روز گونه هامو تر کردید

 وقتی دیدی دیوونم حرفامو باور کردید

 خیالتون راحت شد که بی شما می میرم

 صحبتو از اونوقت کمتر و کمتر کردید

 گفته بودید با منید حتی اگه نباشم

 کلاغ خبر می آورد شبو با کی سر کردید

 شما دوسم نداشتید از چشماتون می بارید

 نمیدونم شعرامو واسه چی از بر کردید

 از هر جا می گذشتید گل به پاتون می ریختم

 شما به جاش تو قلبم هزار تا خنجر کردید

 عزیز بودید فراوون زجرم دادید چه آسون

 وجودتونو با زجر واسم عزیزتر کردید

 به یادتون نمونده تو اون غروب پاییز

 پیش هزار تا شاهد دستم انگشتر کردید

 چه روزایی که شونم پناهه اشگاتون شد

 رو زانو های خستم خستگیو در کردید

 انگار خوشی نمی خواست من مزشو بفهمم

 یه روز که گل می دادم نداده پر پر کردید

 چیزی نبود تا اون روز آروم بودیم و خوشبخت

 تمام کارارو اون روز آخر کردید

 من که چیزی نگفتم که دلتون گرفته

 این اولین باره که شما باهام قهر کردید

 همون کلاغه میگفت یه جا شمارو دیده

 انگشترو تو دست یه کس بهتر کردید

 من که پسش ندادم دادم به همسایتون

 گفتم دیگه درست نیست شما مارو پر کردید

 یه چیری می نویسم خدا منو ببخشه

 اگه یه وقت بهم خورد منتظرم برگردید.

 این روزا عادت همه  رفتن و دل شکستنه

 درد تموم عاشقا پای کسی نشستنه

 این روزا درد عاشقا فقط غم ندیدنه

 مشکل بی ستاره ها یه کم ستاره چیدنه

 این روزا آسمون پر از شکسته بالیه

 جای نگاه عاشقت باز توی خونه خالیه

 این روزا کار آدما  دلای پاکو بردنه

 بعدش اونو گرفتن و به دیگری سپردنه

 این روزا کار آدما  تو انتظار گذاشتنه

 ساده ترین بهونشون  اصلا خبر نداشتنه

 این روزا سهم عاشقا غصه و بی وفاییه

 جرم تمومشون فقط لذت آشناییه

 این روزا  آدما دیگه تو قلب هم جا ندارن

 مردم دیگه تو دلاشون یه قطره دریا ندارن

 این روزا هیچ مسافری بر نمی گرده به خونه

 چشمای خسته تا ابدبه در بسته می مونه

 این روزا قصه ها همش قصه ی دل سوزوندنه

 خلاصه حرف همه پر زدن و نموندنه

 این روزا درد آدما فقط غم بی کسیه

 زندگیشون حاصلی از حسرت و دل واپسیه

 این روزا دوستا هم دیگه با هم صداقت ندارن

 یه وقتا  توی زندگی  همدیگرو جا می زارن

 این روزا جرم عاشقی شهر دلو فروختنه

 چاره فقط نشستنو به پای چشمی سوختنه

 اگه بهم کمک کنیم زندگی دیدنی میشه

 بر سر پیمان می مونن دوستای خوب تا همیشه.

 سلام بهونه قشنگ من برای زندگی

آره ! بازم منم همون دیونه ی همیشگی

فدای مهربونیات. چه میکنی با سرنوشت؟

دلم واست تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت

حال منو اگه بخوای رنگ گلای قالیه

جای نگاهت بد جوری تو صحن چشام خالیه

ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه

از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون

فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

فدایه تو نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم

حقیقتو واست بگم به آخر خط رسیدم

 نمی دونی چقد دلم تنگه برای دیدنت

 برای مهربونیات نوازشات بوسیدنت

من می دونم همین روزا عشق من از یادت میره

بعدش خبر میدن بیا داره دوستت می میره

فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نکنه؟

 غم غریبی عزیزم سردو شکستت نکنه؟

اگه واست زحمتی نیست بر سر عهدمون بمون

من تو رو سپردمت دست خدای مهربون

 تو از خودت برام بگو. بدونه من خوش می گذره؟

دلت می خواد می یومدم یا تنها موندی بهتره؟

تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم

داغ دلم تازه میشه اسمتو وقتی می آرم

 می گم شبا ستاره ها تا می تونن دعات کنن

نورشونو بدرغه ی پاکی خنده هات کنن

                             یه شب تو بهارکه غمت سر به سر دل می ذاره

                 رضا. همون کسی که بیشتر از همه دوست داره.

 بد جوری دیوونتم من فکر نکن این اعترافه

 همیشه نبودن تو کرده این دلو  کلافه

 می دونم فرقی نداره واست عاشق بودن من

 می دونم واست یکی شد بودن و نبودن من

 می دونم دوسم نداری مثل روزای گذشته

 من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اینو نوشته

 اما روح من یه دریاس پر از موج وتلاطم

 ساحلش تویی و موجاش خنجر حرفای مردم

 وای که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن

 رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن

 تو که چشمای قشنگت خونه ی صدتا ستارس

 تو که لبخند طلاییت واسه من عمر دوبارس

 بیا و مثل گذشته جز به من به همه شک کن

 من بدون تو میمیرم بیا و بهم کمک کن.

 سلام ای تنها بهونه واسه نفس کشیدن

  هنوزم پر می کشه دل برای به تو رسیدن

  عزیزم بگو ببینم که چه رنگه روزگارت؟

  خیلی دوست دارم تو مهتاب بشینم یه شب کنارت

  سرتو با مهربونی بزاری به روی شونم

  تو فقط واسم دعا کن آخه دنبال بهونم

 حالمو اگه بپرسی خوبه تعریفی نداره

 چون بلا تکلیفه عاشق آخه تکلیفی نداره

 نکنه ازم برنجی تشنه ام تشنه بارون

 چه قد از دریا ما دوریم بی گناهیم هر دوتامون

 بد جوری بهم می ریزه منو گاهی اتفاقی

 تو اگه نباشی از من نمی مونه چیزی باقی

 می دونی که دست من نیست بازیهای سرنوشته

 رو قشنگا خط کشیده زشتارو واسم نوشته

 باز که ابری شد نگاهت بغزتم واسم عزیزه

 اما اشگاتو نگه دار نزار اینجوری بریزه

 من هنوز چیزی نگفتم که طاقتت تموم شد

 باقیشو بگم می بینی گریه هات کلی حروم شد.

عروسک جون فدات شم  توهم قلبت شکسته

تو صدتا شبنم اشک توی چشمات نشسته

                        منم مثل تو بودم یه روز تنهام گذاشتن

                       یه دریا اشک حسرت توی چشمام گذاشتن

                     چه تهمت ها شنیدیم  چه تلخی ها چشیدیم

                     عروسک جون تو می دونی چه حسرت ها کشیدیم

  عروسک جون زمونه منو این گوشه انداخت

  به جای حجله بخت برام زندونه غم ساخت

                         بمیره اون که می خواد مارو گریون ببینه

                         سرای سینه هامونو ز غم بیرون ببینه

      عروسک جون نگام کن چشمام برقی نداره

      زمستونه تو قلبم که هیچ گرمی نداره

       باید اونجا بخشکه تو گلدون شکسته

       نه این که باغبون نیست در گلخونه بسته

عشق من

گل من

عزیز من

تنها بهونه من برای دلتنگی

مونس و همراه شبهای من

امید زندگی من

ساقی شبهای مستی من

جدایی من و تو توی سرنوشت این زمونه نیست

خدا وقتی داشت قصه این دنیا رو می نوشت اسم منو کنار اسم تو نوشت

مرگ منم کنار جدایی از تو نوشت   

باور کن که یه شب میشه که بی من چشماتو روی هم میزاری       باور کن....

اون شب شب اول قبر منه

افسوس نخور که فقط مرگ می تونه منو از تو جدا کنه

پس غصه نخور.

 همه چیز من غصه هاتو بزار برا شبی که بی من چشمات بسته میشه

گریه نکن عزیز من

فدای اشکات  گریه هاتو همشونو جمع کن برا شبی که می یای و من نیستم

من فدای دلتنگی هات

افسوس نخور که من حالا حالاها  خیال مرگ ندارم

            خدایا  مواظب عشق من باش

 برای همیشه. بیشتر از چیزی که خدا پایان دوست داشتن قرار داد  دوست دارم 

 ایران همیشه جاوید

                  سرزمین نور و دریا

تو خودت یه کوه نوری              توی گنجینه دنیا

 پرچمت یه افتخاره                   اون بالا تو اوج ابرا

          همیشه با من می مونه   اون سه رنگت   نام  زیبات

ایران

وطنم فقط تویی تو

             هر جای دنیا که باشم

 عشق تو خونت تو رگهام             

              نمی خام از تو جدا شم

 وقتی که از اینجا دورم

                             بغض غربتو می بارم

  همه قشنگیهاتو

                            توی ذهنم می سپارم

                              ایران

قصه فرهادو شیرین    قصه عشق سیاوش

  اون ابر مردانه عاشق     رستمو کاوه و ارش

                    یاده جنگل یاده کوهات

                   چلستون و تخت جمشید

                         ساحل دریا کنارو

                      سرخیه غروب خورشید

                          ایران ... ایران...ایران...

   جشن انرژی هسته ای وخبر خوش هسته ای بر ایرانیان مبارک     رضا...